Domowa

Nasze publikacje

Artykuły
Książki

Mapa dojazdu

Wypełnij wszystkie pola poniżej i wyznacz trasę dojazdu do Zakładu Ochrony Lasu



Drukuj Email

PROF. ZW. DR HAB. BOHDAN KIEŁCZEWSKI DR H.C. (1912-1998)

   bk.psd.jpg

 

 

Prof. Bohdan Kiełczewski urodził się 7 czerwca 1912 r. w Kownie na Litwie. W latach 1930-34 studiował na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego. Po ukończeniu w 1936 roku Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu, podjął pracę w Dyrekcji Lasów Państwowych w Poznaniu w charakterze praktykanta w urządzaniu lasu, a następnie referenta w stanie posiadania.

Zmobilizowany w sierpniu 1939 roku, brał udział w wojnie obronnej pod Bzurą. Po rozbiciu oddziału i dotarciu na własną rękę do Warszawy, skierowany został do obrony cytadeli. W lasach Potoczka (koło Ostrowca Świętokrzyskiego) spędził prawie cały czas okupacji, gdzie pracował jako leśniczy i działał czynnie w podziemiu Armii Krajowej. Po dekonspiracji w 1944 roku dotarł do Warszawy, gdzie został aresztowany i przez ponad 3 miesiące przebywał na Pawiaku.

Po wojnie, kilka miesięcy pracował jako nadleśniczy w Nadleśnictwie Ożarów (pow. Opatów). Za namową kolegów powrócił do Poznania, gdzie w czerwcu 1945 roku objął stanowisko adiunkta w Zakładzie Zoologii Ogólnej i Entomologii Stosowanej Uniwersytetu Poznańskiego. Od tego czasu, bez przerwy aż do śmierci, związany był z Wydziałem Leśnym. W 1945 roku doktoryzował się na podstawie pracy „Rola tasików jako żywicieli pasożytniczych muchówek i błonkówek w lesie". W 1949 roku został przeniesiony na stanowisko adiunkta w Katedrze Ochrony Lasu. B. Kiełczewski habilitował się w 1951 roku, na podstawie pracy „Obserwacje nad występowaniem mniszki (Lymantria monacha L.) w latach 1947-49 na tle teorii o masowych pojawach". Od 1951 roku prowadził wykłady m.in. z entomologii leśnej, ochrony lasu, ochrony przyrody i środowiska, kulturotwórczej roli lasu oraz akarologii. B. Kiełczewski w 1961 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1968 roku profesora zwyczajnego, a w 1992 roku zaszczytny tytuł dr h.c. nadany przez senat Akademii Rolniczej w Poznaniu.

Od 1956 roku był Kierownikiem Katedry Ochrony Lasu, a po reorganizacji w latach 1970-78 pełnił funkcję Dyrektora Instytutu Biologii Stosowanej. Ponownie od 1981-82 był kierownikiem Katedry Ochrony Lasu i Środowiska Przyrodniczego. Po przejściu na emeryturę prof. B. Kiełczewski aż do śmierci prowadził prawie wszystkie zajęcia z magistrantami Katedry. Pod kierunkiem Profesora ponad 120 magistrantów pisało prace dyplomowe; był także promotorem w 7 przewodach doktorskich.

Dorobek naukowy Profesora obejmuje ponad 150 prac, publikowanych w kraju oraz wydawnictwach Wielkiej Brytanii, Niemiec, Francji, USA i Słowacji. Oprócz tego przygotował dla Filmu Polskiego (Oddz. w Łodzi) kilka przyjętych do realizacji scenariuszy na filmy dokumentalne, m.in. „Korniki", „Kleszcze", „Symbioza". W krótkim zarysie główne kierunki badawcze profesora przedstawić można następująco:

1. W początkowym okresie prace dotyczą entomologii leśnej, szybko jednak pogłębił swoją wiedzę akarologiczną i przez ponad 25 lat zajmował się badaniem roli tych pajęczaków w ekosystemach leśnych. Jest twórcą polskiej szkoł\ly akarologii leśnej. Akarologowie z Polski i Egiptu uczcili nazwaniem sześciu nowych dla nauki taksonów roztoczy Jego nazwiskiem.

2. W zakresie ochrony lasu, ochrony przyrody i ochrony środowiska przyrodniczego Profesor łączył zawsze działalność dydaktyczną z działalnością społeczną. Był on współautorem dwóch podręczników oraz trzech skryptów z tego zakresu.

3. Problematyka arachno-entomologii lekarskiej była także bliska Profesorowi, czego dowodem jest opublikowanie kilku prac z tego zakresu, oraz współautorstwo w dwóch podręcznikach.

4. Oddzielnym zagadnieniem jest problematyka biorytmów i biometeorologii, szczególnie w aspekcie jej zastosowania w sporcie. Był no współautorem jednego podręcznika z zakresu biometeorologii sportu.

5. W ostatnich latach zajmował się inspiracją lasu w kulturze i sztuce, czego efektem był wspólnie napisany nowatorski podręcznik „Kulturotwórcza rola lasu".

Był m.in. w latach 1953-56 Prodziekaniem Wydziału Leśnego, 1956-60 Kierownikiem Pracowni Izotopowej, a także w latach 1959-68 Prorektorem AWF w Poznaniu, 1962-68 Kierownikiem Katedry Sportów i 1965-68 Kierownikiem Zakładu Biologii z pracownią Biometeorologii Sportów tej Uczelni.

W latach 1972-74 był przewodniczącym, a do 1978 roku członkiem Rady Wielkopolskiego Parku Narodowego. Był także w latach 1977-92 przewodniczącym, a do końca życia członkiem Rady Naukowej Ośrodka Kultury Leśnej w Gołuchowie, a także członkiem wielu innych rad naukowych i komisji. Godność członka honorowego nadały Jemu: Polskie Towarzystwo Leśne (1986), Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk (1988), Liga Ochrony Przyrody (1990) i Polskie Towarzystwo Entomologiczne (1992).

Za działalność na polu naukowym, zawodowym i społecznym był wielokrotnie nagradzany, m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1956), Krzyżem Kawalerskim (1973), Oficerskim (1981) i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1989), Medalem Kopernika (1973), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1976). Najwyżej cenił sobie jednak Medal ,,Za udział w wojnie obronnej" (1984) oraz Krzyż AK (1994). Za działalność naukową i organizacyjną otrzymał 6-krotnie nagrody resortowe.

Profesor zmarł 6 lutego 1998 roku w Poznaniu, choć snuł jeszcze plany wydawnicze na najbliższą przyszłość. Pozostanie w naszej pamięci jako mistrz-humanista, wspaniały nauczyciel, człowiek o wielkiej kulturze osobistej, niezwykle skromny, który bezgranicznie wierzył w dobro człowieka, choć ten nie szczędził Jemu przykrości na polu zawodowym.

(opracował J. Wiśniewski)

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »