Immunoprofilaktyka jako alternatywa dla antybiotykoterapii w hodowli pstrąga wielkopolskiego

CEL PROJEKTU

W Gospodarstwie Rybackim Rybajka zlokalizowanym w okolicy Piły, w województwie wielkopolskim, powstała nowa odmiana pstrąga - pstrąg wielkopolski. Ryba ta, ze względu na swoje walory produkcyjne, stała się bardzo pożądaną przez hodowców. Nie bez znaczenia dla branży jest również jej wrodzona oporność na zakażenia wywołane przez najgroźniejsze dla ryb łososiowatych wirusy: wirus wirusowej posocznicy krwotocznej ryb łososiowatych (VHSV) oraz zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego (IHNV). Jednak częste i ostre w przebiegu infekcje bakteryjne, w szczególności wywołane przez Aeromonas salmonicida subsp. salmonicida, czynnik etiologiczny wrzodzienicy ryb łososiowatych, sprawia, że produkcja pstrąga wielkopolskiego jest jeszcze dość ograniczona (Kowalski i wsp., 2022, badania własne kierownika projektu). W przypadku wybuchu choroby bakteryjnej, przy nasilających się objawach klinicznych dyskwalifikujących rybę do konsumpcji przez człowieka, konieczne staje się szybkie wdrożenie celowanej antybiotykoterapii. Jednak, wobec walki z szerzącą się lekoopornością wśród bakterii, mając równocześnie na uwadze ograniczoną dostępność leków oraz jakość produktu oferowanego do sprzedaży konsumentowi, antybiotykoterapia jest rozwiązaniem dalece niesatysfakcjonującym. Alternatywą staje się uzyskanie i utrzymanie wysokiego statusu

zdrowotnego pstrągów, dzięki czemu byłyby one niewrażliwe na infekcje bakteryjne. Podstawowym problemem w zapewnieniu skutecznej immunoprotekcji jest wybór odpowiedniego czasu wykonania pierwszego, ale i kolejnych szczepień ochronnych ryb. Dlatego celem projektu będzie opracowanie strategii stymulacji układu odpornościowego pstrąga wielkopolskiego poprzez wdrożenie swoistej immunoprofilaktyki w postaci szczepień ochronnych, począwszy od stadium wylęgu, do ryby towarowej. Zabiegi takie umożliwią sprawowanie kontroli nad chorobami bakteryjnymi, minimalizując czy wręcz niwelując straty powstałe w wyniku wybuchu choroby. Wpłyną więc bezpośrednio na poprawę efektywności produkcji ryb, co przełoży się na efekty ekonomiczno-gospodarcze sektora akwakultury.

Przedstawiony cel wpisuje się ponadto w obszar zainteresowania unijnych inicjatyw strategicznych, takich jak, m. in. Strategia „od pola do stołu”, w których dąży się do ograniczenia stosowania substancji przeciwdrobnoustrojowych w leczeniu zwierząt, w tym zwierząt akwakultury, o 50% do 2030 r.

ŹRÓDŁO FINANSOWANIA

Projekt finansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Edukacji i Nauki w ramach Programu „Nauka dla Społeczeństwa II”

DOFINANSOWANIE: 961 707,00 zł

CAŁKOWITA WARTOŚĆ: 961 707,00 zł

KIEROWNIK PROJEKTU: prof. UPP Agnieszka Pękala-Safińska